علی رغم این که بیش از نیم قرن از تبیین و بسط تئوری و کاربرد راکتورهای دارای جریان های برخوردی می گذرد، با این وجود، تلاش های بسیار محدودی در زمینه مدل سازی عملکرد خشک کن های دارای جریان های برخوردی، صورت پذیرفته است. در این مطالعه فرایند خشک کردن ذرات مرطوب با استفاده از خشک کن های سیکلونی دارای جریان های برخوردی بر اساس مدل احتمال Markov-chain و مدل تانک های همزده سری، مورد مدل سازی ریاضی و شبیه سازی قرار گرفته است. پارامترهای مورد نیاز در بسط هر مدل، با استفاده از توزیع زمان ماند تجربی ذرات درون یک نمونه خشک کن دارای جریان های برخوردی مماسی، تعیین و معادلات حاکم، به روش عددی حل گردیده است. مقایسه نتایج به دست آمده با داده های تجربی گزارش شده، نشان می دهد مدل تانک های همزده سری، به طور موفقیت آمیزی عملکرد خشک کن های برخوردی را پیش بینی می کند. این در حالی است که نتایج مدل Markov-chain انحراف بیشتری از مقادیر تجربی نشان داده است. بررسی تاثیر برخی پارامترهای عملیاتی نشان می دهد راندمان عملیات خشک کردن در خشک کن های برخوردی با کاهش نسبت جامد به گاز، کاهش رطوبت ذرات ورودی و افزایش دمای گاز، افزایش می یابد.